عبدالناصر صبوری فر ،گاهی با کلان هم معرفی می شود. متولد 13 آبان 1360. فارغ التحصیل رشته ی ادبیلت انگلیسی از دانشگاه رشت. حدود ده سال است که به نوشتن مشغول بوده و حاصل این سالها تولد چهار صد قطعه شعر در قالبهای مختلف می باشد. این روزها مشغول جمع آوری و ویرایش کتاب خود می باشد.. نام انتخابی این کتاب هست " برف می بارید دائم"
سايه روشنها و تنهايي هاي هر كس زيباست.به شرطي كه تقدسي در نگاهش باشد! روح قدسي در هر كالبدي جاري نمي شود...تنها فكر است كه نشانگر نگاه توست. ببينيم و سكوت نكنيم. بگوييم از هر آنچه ديديم و شنيديم كه زندگي فرصتي به سكوت نمي دهد. امروز هستي فردا چه؟؟؟ بكوش تا بودن را به لحظه زندگي كني...و عشق آغازگر الفباي سخن تو باشد. دوست بدار و تبسم كن.ما همه زندانی و محصور دیوار غروریم.بشکنیم این دیوار را و فریاد بر کشیم که تازی باد سخت تیز است.
